Bekend bij dwerggeiten is dat de huisvesting tochtvrij en droog moet zijn. Nu woon ik in Nederland en het is hier algemeen bekend dat droog en tochtvrij beide geen garantie zijn. Daarom hebben is mijn stal hierop aangepast.
Zo gebruik ik bijvoorbeeld tochtflappen voor de opening van de stal. Zo kan er geen wind naar binnen waaien en kunnen de dwerggeiten toch zelfstandig in en uit.

voor de renovatie

Eerder stond mijn kudde in een groepsstal. Bij het maken van ‘kraamstallen’ kwam ik er achter dat door elke dwerggeit apart te zetten er veel meer rust heerste in de stal en daarbij ook in de kudde. Daarom hebben ik besloten om elke geit een eigen hokje te geven. 

Helaas bleek dat er alsnog veel gebeukt werd tegen de tussenhekken. Zo is er besloten om de hele stalinrichting te veranderen. Hogere wanden, zodat de geitjes in hun eigen hok bleven. Maar ook voor elk hokje een eigen deurtje. En ja, dus ook de tussenwanden dicht gemaakt. Zo kunnen de moeders zich op hun eigen lammetjes focussen. 

Wat ik een groot voordeel vind van deze constructie is dat er per geit kan gekeken worden hoeveel voer zij nodig heeft en daarbij een voerschema op maat kan krijgen.

na de renovatie

In de weides zijn klimstellages en speel toestellen geplaatst. Geiten houden van klimmen en gaan graag op een hoogte liggen herkauwen. In het voorjaar gebruiken de lammetjes het om er op te spelen. De gekste sprongen worden van deze hoogtes gemaakt, dit is en blijft geweldig om naar te kijken!

Fien van de Tolheuvel ligt op één van de klimtoestellen, heerlijk van de zon te genieten.

Uiteraard staan de bokken niet het gehele jaar door bij de geiten om ongewenste zwangerschappen te voorkomen. Zij hebben hun eigen weide en daarbij ook hun eigen stal met daarin de hokken. 

Het hok voor de lammetjes die aangehouden worden na het lammerseizoen.